Jan Tylewicz

Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Antoniny z domu Ciążyńskiej, urodził się 1 października 1913 roku w Poznaniu. Ukończył dywizyjny kurs podchorążych rezerwy w 29. Pułku Piechoty w 1935 roku. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 stycznia 1937 roku i przydzielony do 64. Pułku Piechoty. Aktywny leszczyński harcerz, przyboczny 2. Drużyny Harcerskiej, drużynowy 5. Drużyny, od 1929 roku członek Komendy Hufca, przyboczny Koła Starszego Harcerstwa w latach 1934-1935.
Absolwent seminarium nauczycielskiego w Lesznie z 1932 roku. Od 1935 roku nauczyciel w Zawodowej Szkole Dokształcającej nr 1 w Grudziądzu.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 032/2 z 14 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Tylewicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Uhonorowany na ścianie zewnętrznej kaplicy cmentarnej Matki Boskiej Bolesnej w Lesznie.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Jana Tylewicza, wojskowego została odnaleziona książka PKO (03067).