
Jerzy Prażmowski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 2 sierpnia 1901 rok Kraków, województwo krakowskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 23-24 kwietnia 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Adama i Henryki, urodził się 2 sierpnia 1901 roku w Krakowie. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów z 1930 roku. Wcielony do Batalionu Elektrotechnicznego. Podporucznik mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1932 roku.
Inżynier elektryk, absolwent Politechniki Warszawskiej. Pracownik firmy Fiat w Poznaniu.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jerzy Prażmowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Jerzego Prażmowskiego, wojskowego zostały odnalezione: dowód osobisty (ur. 2.8.1901 roku w Krakowie), świadectwo szczepienia w Kozielsku Nr 2128, list, kartki z modlitwami, notesik, kalendarzyk, 2 spinki od mankietów oraz medalik (02316).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Jerzy Prażmowski otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Zespołowi Szkół nr 2 w Nowym Dworze Mazowieckim na ulicy Długiej 10.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
