Jerzy Marceli Ordęga
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 16 stycznia 1891 rok Radliczyce, powiat kaliski, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): porucznik intendentury rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Porucznik intendentury rezerwy, syn Władysława i Zofii z domu Szcześniewskiej, urodził się 16 stycznia 1891 roku w Radliczycach w powiecie kaliskim. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty z 1919 roku. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Ranny pod Radzyminem. Pełnił służbę w 19. Pułku Piechoty i jako tłumacz w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia Armii w Rembertowie. W rezerwie od 1921 roku. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 listopada 1919 roku.
Inżynier elektryk, zatrudniony w Izbie Skarbowej w Warszawie.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jerzy Marceli Ordęga został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]