Władysław Okrzeja

Podporucznik rezerwy, syn Joachima, urodził się 22 października 1909 roku w Warszawie. W 1926 roku skończył cywilką szkołę pilotów w Ławicy pod Poznaniem. Powołany do wojska służył w 2. Pułku Lotniczym w Krakowie. Pozostał w służbie czynnej jako zawodowy podoficer. Przez kilka lat był instruktorem w sławnej „Szkole Orląt” w Dęblinie. Skończył podchorążówkę i – już jako oficer – trafił do jednostek we Lwowie, a potem w Warszawie. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1935 roku.
Zmobilizowany do Bazy Lotniczej nr 3 Poznań-Ławica.
Nauczyciel szkoły średniej w Warszawie.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Władysław Okrzeja został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Władysława Okrzei znaleziono: dowód osobisty, legitymację urzędnika państwowego oraz fotografie (02402).