Florian Nowakowski

Podporucznik rezerwy, syn Stanisława i Marianny z domu Wojczak, urodził się 20 kwietnia 1910 roku w Poznaniu. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Sanitarnej w Warszawie. Przydzielony do 29. Pułku Piechoty, następnie do Szpitala Okręgowego. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku. Odbył ćwiczenia w 1937 roku w 56. Poznańskim Pułku Piechoty. Zmobilizowany już 23 sierpnia 1939 roku w tajnej mobilizacji alarmowej. Pociągiem sanitarnym, po rozpoczęciu wojny odjechał z okolic Krotoszyna. Przez Sochaczew, dotarł do Lublina, następnie Chełma, Równego i Tarnopola, gdzie 17 września dostał się do niewoli sowieckiej.
Uczęszczał do gimnazjum, a potem Liceum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Matura 1928 rok. Absolwent Uniwersytetu Poznańskiego z 1934 roku. Po studiach pracował jako lekarz w Urzędzie Wojewódzkim z Poznaniu, na placu Kolegiackim oraz w pogotowiu przy ul. Fredry w Poznaniu. Lekarz internista. Po ślubie prowadził prywatną praktykę w Poznaniu.

Żonaty z Genowefą (zwaną Rudi), bezdzietni.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/3 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Florian Nowakowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy nierozpoznanym ciele Floriana Nowakowskiego znaleziono: notes oraz świadectwo szczepienia w Kozielsku o numerze 1303 (0921).
Florian Nowakowski prowadził swój notes-kalendarzyk (z przerwami) do samego końca. Przy dacie 3.IV.1940 zanotował „Początek wyjazdów”, a pod datą 22.04.1940 – „godz. 17:00 wyjazd z Kozielska”. Pamiętnik (z pewnymi zmianami) został opublikowany przez Niemców w 1943 roku wraz z listą ekshumowanych.