Józef Naglik

Starszy sierżant, syn Karola i Berty z domu Karniejuk, urodził się 18 listopada 1899 roku w Giewartowcach, w powiecie słupeckim. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej. 10 grudnia 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 6. kompanii 7. Pułku Piechoty, w której szeregach pozostał przez cały okres walk niepodległościowych, awansując w maju 1919 roku do stopnia kaprala. Ranny 15 maja 1920 roku pod Kubliczami. Po zawieszeniu broni tymczasowo dowodził plutonem w swojej kompanii. Po zakończeniu wojny awansowany do stopnia plutonowego w 1921 roku, pozostał w armii jako podoficer zawodowy. Od października 1925 roku służył w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza Skałat, początkowo jako dowódca strażnicy, awansując 1 kwietnia 1927 roku do stopnia sierżanta. Następnie przesunięty do kompanii odwodowej, był podoficerem gospodarczym i szefem kompanii. W 1935 roku ukończył kurs podoficerów gospodarczych w Centralnej Szkole Podoficerskiej w Korpusie Ochrony Pogranicza w Osowcu i awansował od stopnia starszego sierżanta. Następnie do września 1939 roku był podoficerem magazynowym w kwatermistrzostwie batalionu w Skałacie.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Anastazją z domu Misiuk, miał syna Ryszarda oraz dwie córki: Zenonę i Teresę. Rodzina została zesłana w głąb Kazachstanu.

Aresztowany jesienią 1939 roku. W 1940 roku więziony był w Odessie. Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 041/1-078 z kwietnia 1940 roku.

Józef Naglik został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).