Józef Nabzdyk

Podporucznik intendentury rezerwy, syn Stanisława i Franciszki, urodził się 2 lipca 1895 roku w Lutogniewie w powiecie krotoszyńskim. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej walczył na froncie francuskim. 20 lutego pod Verdun dostał się do niewoli francuskiej. W grudniu 1918 roku wstąpił do Armii Polskiej formującej się w obozie Le Tue na terenie Włoch. Ukończył kursy administracyjne przy IV Armii Francuskiej w 1919 roku. Żołnierz Armii Hallera, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Od 1923 roku w rezerwie. Podporucznikiem ze starszeństwem mianowany 1 czerwca 1919 roku, z przydziałem do 55. Pułku Piechoty. Odbył ćwiczenia rezerwy w tym pułku w latach 1926 i 1929. Przynależny do Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarocin.
Ukończył gimnazjum, dwa semestry szkoły kupieckiej. Kupiec bławatnik. Mieszkał w Krotoszynie, gdzie do 1932 roku prowadził sklep. Następnie przeniósł się do Leszna i pracował jako ekspedient.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Józef Nabzdyk został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród upamiętnionych na Krzyżu Katyńskim w Krotoszynie (1991).