Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Wojciecha i Agnieszki, urodził się 11 czerwca 1884 roku w Ostrowie koło Kunowa w powiecie gostyńskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W policji pełnił służbę od 1 lipca 1920 roku. W 1932 roku przeniesiony z posterunku PP w Rakoniewicach na posterunek PP Wolsztynie. Służył również na posterunku PP w Osiecznej, powiat leszczyński. We wrześniu 1939 roku na posterunku Policji Państwowej w Gostyniu.
Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Żonaty z Lubomirą, miał pięć córek: Janinę, Leonię, Stefanię, Wandę i Lubomirę.
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa z 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 8-9 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Jan Litka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 3, 10, 11, 17, 19, 253
