Mieczysław Seweryn Kwilecki

Porucznik kawalerii rezerwy, syn Kazimierza i Marii z domu Karskiej, urodził się 4 sierpnia 1895 roku w Grodźcu w powiecie konińskim. Był żołnierzem Legionów Polskich w 2. Pułku Ułanów. Brał udział w powstaniu wielkopolskim i w wyzwoleniu Poznania oraz w wojnie polsko-bolszewickiej 1918-1920. W 1920 roku był adiutantem generała Hallera. Otrzymał awans na porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1920 roku. Do rezerwy przeszedł w 1921 roku. Uczestniczył w ćwiczeniach 16. Pułku Ułanów Wielkopolskich w 1926, 1930 roku. W 1939 roku został przydzielony do 16. Pułku Ułanów.
Otrzymał Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921.
Od najmłodszych lat uczył się w domu, później w szkole w Belgii. W 1913 roku ukończył siedem klas w gimnazjum realnym w Krakowie. Był ziemianinem, właścicielem dóbr Gosławice i Maliniec. Należał do Związku Ziemian. W Malińcu kierował oddziałem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Żonaty z Marią Różą z Zamoyskich, miał czworo dzieci: Teresę Annę Marię (1922), Gabrielę Marię (1924), Rafała Stefana (1925) i Kazimierza Marię (1927).

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Mieczysław Seweryn Kwilecki został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).