Witold Aleksander Krzymiński

Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Anny z domu Kempińskiej, urodził się 24 stycznia 1895 roku w Inowrocławiu. Uczestnik powstania wielkopolskiego na froncie północnym. Skierowany w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku na front litewsko-białoruski. Od 1923 roku w rezerwie. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 7 w 1932 roku. Podporucznikiem mianowany ze starszeństwem 1 września 1932 roku, przydzielony do 55. Pułku Piechoty.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Absolwent gimnazjum w Inowrocławiu. Podczas nauki był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana i prezesem koła w latach 1913-1914. Jesienią 1914 roku rozpoczął studia filozoficzne i teologiczne na uniwersytecie w Monastyrze. Od 19 września 1915 roku do 20 kwietnia 1916 roku studiował prawo we Wrocławiu i w Berlinie. Ukończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim w 1920 roku. Oddelegowany do akcji plebiscytowej na Śląsku. 16 grudnia 1920 roku rozpoczął aplikanturę w Sądzie Powiatowym w Inowrocławiu. Od 26 czerwca 1921 roku do 24 czerwca 1922 roku pracował w Sądzie Okręgowym i w prokuraturze w Bydgoszczy, w latach 1922-1923 był zastępcą kierownika Sądu Grodzkiego w Gostyniu. Po egzaminie sędziowskim (4 maja 1923 roku) był asesorem w Sądzie Powiatowym w Nowym Tomyślu, od 29 września 1923 roku sędzią w Sądzie Powiatowym w Gnieźnie, a od 4 lipca 1925 roku w Inowrocławiu. 14 sierpnia 1928 roku mianowany został sędzią w Sądzie Okręgowym w składzie Izby Cywilnej w Poznaniu. 8 lutego 1930 roku mianowany sędzią w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu. 31 marca 1936 roku został mianowany sędzią Sądu Najwyższego, wszedł w skład Izby Cywilnej w wydziale dla byłej Dzielnicy Pruskiej.
Był uznanym autorytetem w zakresie prawa cywilnego, zwłaszcza prawa byłej Dzielnicy Pruskiej. W 1938 roku był członkiem Izby do Spraw Adwokatów.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 022/1 z 6 kwietnia 1940 roku. Zastrzelony 13 kwietnia 1940 roku w lesie katyńskim.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Witold Aleksander Krzymiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicy w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu wśród innych absolwentów – ofiar zbrodni katyńskiej. Wspomniany również w kościele garnizonowym w Inowrocławiu.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Witolda Krzymińskiego zostały odnalezione: legitymacja oficerska, modlitewnik, notes, koperta z listu, karta pocztowa, list, różaniec, cygarniczka z napisem Kozielsk 20.XI.1939 r. oraz zaświadczenie szczepień z Kozielska (01392).