Roman Kazimierz Krzemiński
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 28 lutego 1899 rok Lutomiersk, powiat łaski, województwo łódzkie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): kapitan artylerii rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków
Kapitan artylerii rezerwy, syn Sebastiana i Marii z domu Jabłońskiej, urodził się 28 lutego 1899 roku w Lutomiersku w powiecie łaskim. Żołnierz I Korpusu Wschodniego. Od 1919 roku w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920 w szeregach 10. Pułku Artylerii Ciężkiej. Ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii i Wojskową Szkołę Gazową. Służył w 4. Pułku Artylerii Polowej, od 1924 roku w rezerwie. Odbył ćwiczenia rezerwy w 4. Pułku Artylerii Polowej w 1930 roku, 15. Pułku Artylerii Lekkiej w 1938 roku i 17. Pułku Artylerii Lekkiej w 1939 roku. Pracował w Inspekcji Kontroli i Odbioru Fortyfikacji Ministerstwa Spraw Wojskowych. Przydział mobilizacyjny dostał do 15. Pułku Artylerii Lekkiej. W 1939 roku w Ośrodku Zapasowym Artylerii Lekkiej nr 7.
Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Żonaty z Leonią z domu Matuszek, miał trzy córki: Danutę, Krystynę i Wiesławę.
Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Roman Kazimierz Krzemiński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 2, 17, 19, 27
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Roman Krzemiński otrzymał swój Dąb Pamięci przy Gimnazjum nr 3 z Oddziałami Integracyjnymi w Głogowie na ulicy G. Morcinka 2.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
