Władysław Kociołek

Przodownik Policji Państwowej, syn Jana i Anny z domu Żelaski, urodził się 16 lutego 1896 roku w Piątkowej w powiecie Nowy Sącz. W 1911 roku ukończył drugą klasę w I Gimnazjum w Nowym Sączu. Od maja 1913 roku należał do Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Nowym Sączu. Z powodu choroby nie wziął udziału w mobilizacji strzeleckiej w sierpniu 1914 roku, a po odzyskaniu Nowego Sącza przez Austriaków został powołany do służby w armii austriackiej. Walczył na froncie włoskim. Utrzymywał kontakty z konspiracyjną Organizacją „Wolność”, działającą wśród Polaków – żołnierzy armii austriackiej. Jesienią 1918 roku powrócił
do Galicji i w listopadzie tego roku wstąpił do żandarmerii wojskowej. W wyniku unifikacji formacji policyjnych 1 grudnia 1919 roku przeszedł automatycznie do Policji Państwowej w stopniu posterunkowego. Przydzielony został do stanu Policji Państwowej powiatu Nowy Sącz. Awansowany 1 marca 1921 roku do stopnia starszego posterunkowego, służył na posterunku Policji Państwowej Chełmiec, gdzie objął komendę posterunku. W 1927 roku awansował do stopnia przodownika i został przeniesiony do województwa poznańskiego. Po krótkim pobycie w rezerwie wojewódzkiej w Poznaniu został 10 stycznia 1928 komendantem posterunku Policji Państwowej w Zdunach, w powiecie krotoszyńskim. 30 lipca 1931 roku mianowano go komendantem posterunku Policji Państwowej Dobrzec w powiecie Ostrów Wielkopolski, a następnie Sulmierzyce. 20 sierpnia 1932 roku otrzymał nominację na komendanta posterunku Policji Państwowej w Antoninie i pozostał na tym stanowisku do września 1939 roku. W 1934 roku ukończył kurs komendantów posterunków w Warszawie.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Zamieszkały w Antoninie w województwie poznańskim.

Dwukrotnie żonaty: pierwsza żona Anna, druga Maria z domu Ratajczyk, z którą miał syna Włodzimierza i dwie córki: Danutę i Barbarę.

Aresztowany w Przemyślu.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 55/1-020 z maja 1940 roku.

Władysław Kociołek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).