Michał Kaźmierczak

Starszy przodownik Policji Państwowej, syn Michała i Marii, urodził się 28 września 1901 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Ukończył sześć klas szkoły powszechnej. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim, a następnie służył w 69. Pułku Piechoty w wojnie polsko-bolszewickiej. Zwolniony do rezerwy w 1922 roku w stopniu kaprala. 25 lipca 1923 roku przyjęty został do Policji Państwowej województwa tarnopolskiego jako prowizoryczny posterunkowy. Po krótkim przeszkoleniu w Rezerwie Okręgowej został wcielony do stanu Policji Państwowej powiatu Borszczów i służył na posterunku w Tubylcze, a od początku lat trzydziestych w Borszczowie. 1 stycznia 1935 roku awansował do stopnia starszego posterunkowego, a 1 lutego 1936 roku został mianowany zastępcą komendanta posterunku. 15 kwietnia 1937 roku otrzymał nominację na komendanta posterunku Policji Państwowej w Horożance i na tym stanowisku służył do września 1939 roku.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Franciszką z domu Zielińską, miał syna Tomasza i córkę Zdzisławę.

Aresztowany przez NKWD, od 20 września 1939 roku przetrzymywany w więzieniu w Stanisławowie, skąd 18 kwietnia 1940 roku wywieziony do Żytomierza.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 064/2-044 z 1940 roku.

Michał Kaźmierczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).