Władysław Jasik

Kapitan artylerii, syn Jana i Franciszki z domu Hęćki, urodził się 1 czerwca 1900 roku w Raczycach w powiecie ostrowskim. W 1918 roku ukończył cztery klasy szkoły średniej. Powołany do wojska niemieckiego, służył od 5 września do 15 listopada 1918 roku. Z chwilą wybuchu powstania wielkopolskiego wziął udział w rozbrajaniu Niemców w Poznaniu, a następnie walczył na odcinku frontu Granowiec–Uciechów i Sulmierzyce. Wstąpił do Wojska Polskiego i służył w 2. Pułku Artylerii Ciężkiej, a następnie
w 15. Pułku Artylerii Ciężkiej, z którym brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1926 roku odbył kursy w Szkole Podoficerów w Toruniu i w Oficerskiej Szkole Artylerii. W 1928 roku mianowany podporucznikiem i przydzielony do 4. Pułku Artylerii Lekkiej w Inowrocławiu. Porucznikiem ze starszeństwem mianowany od 1 stycznia 1931 roku. W 1933 roku przeniesiony do Flotylli Rzecznej w Pińsku. 1 stycznia 1934 roku został zastępcą dowódcy ORP „Pińsk”. W 1938 roku mianowany na stopień kapitana artylerii. W maju 1939 roku objął dowództwo Oddziału kanonierek 1. Dywizjonu i dowództwo kanonierki ORP „Zuchwała”.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty z Janiną Gabrielą z domu Wiese, miał córkę Teresę Barbarę.

Po wybuchu wojny dowodził Oddziałem Kanonierek, a po wkroczeniu wojsk sowieckich broni przepraw na rzece Strumień pod Stetyczowem. Wykonując rozkaz dowódcy flotylli 19 września zatopił kanonierki na rzece Strumień, z załóg sformował oddział w sile 3-ch plutonów, dotarł do miejscowości Moroczna, gdzie dołączył do Grupy KOP. W nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień majora.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Władysław Jasik został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).