Ignacy Jankowiak

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Stanisława i Konstancji. Urodził się 12 lipca 1887 roku w Grabowie Królewskim w powiecie wrzesińskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej był w armii niemieckiej. Wzięty do niewoli w 1916 roku pod Verdun. Wstąpił 5 marca 1919 roku do Armii gen. Józefa Hallera i służył w niej w stopniu starszego szeregowca. W 1920 roku wstąpił do Policji Państwowej, a w 1921 roku zdał egzaminy na stopień posterunkowego. Służbę pełnił kolejno w Kamionce, Skałacie, Podwołoczyskach i Tarnopolu, gdzie w 1934 roku został awansowany na stopień starszego posterunkowego Policji Państwowej. W Tarnopolu był we wrześniu 1939 roku.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Brązowym Krzyżem Zasługi i
Brązowym Medalem Za Długoletnią Służbę.

Żonaty z Konstancją z domu Hurysz, miał dwie córki: Marię (1912) i Jadwigę (1914). Rodzina została deportowana do Kazachstanu 13 kwietnia 1940 roku.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 044/1 z 22 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 25-27 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z dnia 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Symboliczny grób Ignacego Jankowiaka „Hallerczyka” znajduje się w Targowej Górce.