Józef Janczewski

Plutonowy Korpusu Ochrony Pogranicza, syn Franciszka i Barbary z domu Stratyńskiej, urodził się 21 września 1902 roku w Widorach w powiecie kaliskim. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej. 17 grudnia 1923 roku powołany do służby wojskowej i wcielony do 68. Pułku Piechoty. Ukończył pułkową szkołę podoficerską i awansował do stopnia kaprala. Po zakończeniu służby obowiązkowej w 1925 roku pozostał w pułku jako podoficer nadterminowy. 5 października 1927 roku przeniesiony do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza z przydziałem do batalionu „Żytyń”, gdzie z dniem 1 stycznia 1928 roku został mianowany podoficerem zawodowym, a 1 września 1931 roku awansował od stopnia plutonowego. W 1936 roku ukończył kurs podoficerów gospodarczych w Centralnej Szkole Podoficerskiej KOP w Osowcu.

Żonaty z Rozalią z domu Cimcioch.

Aresztowany został 8 kwietnia 1940 roku przez NKWD w Równem i osadzony w więzieniu w Równem, skąd 31 maja 1940 roku wywieziony do więzienia w Kijowie.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 67/1-048 z 1940 roku.

Józef Janczewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).