Henryk Hoffman

DANE PODSTAWOWE

Data i miejsce urodzenia: 6 kwietnia 1901 rok Konin, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik piechoty rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Charków

Podporucznik piechoty rezerwy, syn Emila i Emilii z domu Schultz, urodził się 6 kwietnia 1901 roku w Koninie. Absolwent Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie, przydzielony do 29. Pułku Piechoty Strzelców Kaniowskich i tam w 1939 roku zmobilizowany.
Studiował na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Urzędnik banku – Komunalnej Kasy Oszczędności w Solcu Kujawskim. Działał w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Związku Strzeleckim i Ochotniczej Straży Pożarnej.

Żonaty z Olgą z domu Tober, miał dwoje dzieci Henryka (1936) i Ewę (1938).

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Henryk Hoffman został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Literatura:
Charków, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [2]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]

Olga Hoffman z dziećmi: Ewą i Henrykiem.
*źródło: https://nasi-bliscy.federacja-katyn.org.pl/portrety/hoffman-henryk-wilhelm/*

Henryk Hoffman z rodziną.
*źródło: https://nasi-bliscy.federacja-katyn.org.pl/portrety/hoffman-henryk-wilhelm/*

List Henryka Hoffmana ze Starobielska - 29.XI.1939. — Jedyna zachowana kartka Henryka Hoffmana wysłana ze Starobielska w listopadzie 1939.
*źródło: https://nasi-bliscy.federacja-katyn.org.pl/portrety/hoffman-henryk-wilhelm/*

Starobielsk, 29.XI.39

Kochana Lusienko!
Już tyle minęło czasu, a wiadomości o Was nie mam żadnych. Lusienki, co słychać u Ciebie? Jak tam moje dziecinki Heniu i Ewunia? Bardzo mi przykro, że nie mogę Wam pomóc. Ja czuje się dość dobrze, jestem cały i zdrów. Pisać będę bardzo rzadko, za to Ty pisz częściej, jeżeli to możliwe. Adresuj tak jak na odwrotnej stronie. Do rodziców moich nie pisałem, poproś ich, żeby do mnie też napisali. Uściskaj moje dziecinki, ich dwoje, swoich rodziców, moich i znajomych.
Całuję Cię mocno,
Twój Henryk

Jedyna zachowana kartka Henryka Hoffmana wysłana ze Starobielska w listopadzie 1939

Henryk Hoffman

DANE PODSTAWOWE

Starobielsk, 29.XI.39

Powiązane wpisy