Wincenty Harembski

Porucznik służby zdrowia rezerwy, syn Józefa i Franciszki z domu Dopierały, urodził się 15 kwietnia 1890 roku w Pałczynie w powiecie wrzesińskim. W latach 1914-1916 służył w niemieckiej armii. Walczył na froncie zachodnim. Zwolniony ze służby jako inwalida z czterdziestoprocentową utratą zdrowia. Uczestnik powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej 1918-1921. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem od 1 lipca 1925 roku z przydziałem do 7. Batalionu Sanitarnego, potem w oficerskiej kadrze zapasowej 7. Szpitala Okręgowego.
Od 1903 roku był uczniem Królewskiego Gimnazjum Augustyny Wiktorii w Poznaniu (dzisiejsze I Liceum Ogólnokształcące im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu), uczęszczał do gimnazjów we Wschowie i Krakowie, gdzie w 1912 roku zdał maturę. Relegowany za przynależność do Towarzystwa Tomasz Zana. W 1912 roku zdał maturę w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu w Monachium z 1921 roku. Po studiach był asystentem na Uniwersytetach w Monachium i w Poznaniu. Nostryfikował dyplom doktorski w 1925 roku na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1926 roku mieszkał w Odolanowie i praktykował jako ginekolog. W latach 1930-1935 poseł na Sejm RP z listy Stronnictwa Narodowego. Od 1935 roku mieszkał w Poznaniu. Członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Związku Powstańców i Wojaków. Autor książek Die Bechandlung der Vorderhauptlagen an der Münchner Frauenklinik (1921) i O ziołolecznictwie (1935). Publikował liczne artykuły m.in. w „Kurierze Poznańskim”, „Orędowniku” i „Przewodniku Katolickim”.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Wincenty Harembski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tabliczkach poznańskiego Pomnika Państwa Podziemnego (2007).