Stanisław Florczak

Sierżant, syn Jana i Marianny z domu Janik, urodził się 30 kwietnia 1897 roku w Kuźnicy Skakawskiej w powiecie kępińskim. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej w Kuźnicy. W sierpniu 1914 roku został powołany do armii niemieckiej. Walczył zarówno na froncie zachodnim, jak i rosyjskim. Zdemobilizowany 9 stycznia 1919 roku, powrócił do domu rodzinnego. 15 marca 1919 roku wstąpił ochotniczo do 12. Pułku Strzelców Wielkopolskich, z którego w lipcu 1919 roku został przeniesiony do 143. Pułku Strzelców, przemianowanego w następnym roku na 4. Pułk Strzelców Podhalańskich; w szeregach tej jednostki służył na froncie do końca wojny, awansując do stopnia sierżanta. W 1921 roku został przydzielony do kompanii manewrowej w Krakowie, a 12 lipca 1921 roku bezterminowo urlopowany. Po powrocie do cywila pracował jako urzędnik w kopalni węgla. W marcu 1925 roku wstąpił jako podoficer zawodowy w stopniu sierżanta do Wojska Polskiego i został przydzielony do 73. Pułku Piechoty w Katowicach. W październiku 1925 roku przeniesiony na własną prośbę do służby w Korpusie Ochrony Pogranicza. Służył najpierw w 14. Batalionie, następnie w 25. Batalionie, a od czerwca 1929 roku ponownie w 14. Batalionie w Korpusie Ochrony Pogranicza w Borszczowie. Objął funkcję szefa 3. kompanii. 9 stycznia 1930 roku na własną prośbę mianowany dowódcą strażnicy „Mielnica”. Od 1934 roku był podoficerem gospodarczym w dowództwie batalionu. W tym okresie uzupełnił wykształcenie ogólne, zdając w Borszczowie eksternistyczny egzamin z zakresu siedmioklasowej szkoły powszechnej.
W kampanii wrześniowej walczył w składzie batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Skałat”.
Odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych, Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty, miał syna Edwarda i córkę Różę.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa nr 041/1-052 z kwietnia 1940 roku.

Stanisław Florczak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).