Zygmunt Stanisław Fabrowski

Porucznik rezerwy, syn Stanisława i Marii z domu Szymańskiej, urodził się 27 kwietnia 1893 roku w Ostrzeszowie Wielkopolskim. Zmobilizowany do armii niemieckiej walczył na froncie wschodnim w okolicach Rygi, a w 1918 roku na froncie zachodnim. Służbę wojskową zakończył w grudniu 1918 roku w stopniu sierżanta. Uczestnik powstania wielkopolskiego. 1 czerwca 1919 roku awansowany na stopień porucznika Wojska Polskiego. W 1920 roku w wojnie polsko-bolszewickiej służył w jednostkach łączności, był telegrafistą, telefonistą i iskrowcem. Przeniesiony do rezerwy w grudniu 1920. 5 lutego 1921 roku awansował na stopień porucznika łączności ze starszeństwem od 1 kwietnia 1920 roku. 30 września przeniesiony do rezerwy. W sierpniu 1939 roku zmobilizowany do Centrum Łączności w Zegrzu pod Warszawą.
Absolwent gimnazjum w Śremie z 1914 roku. Był członkiem tajnego Towarzystwa Tomasza Zana w Śremie i członkiem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Ostrzeszowie. W 1916 roku rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (obecnie Uniwersytet Humboldtów) w Berlinie, przerwane powołaniem do wojska armii pruskiej. Od maja 1919 kontynuował studia prawnicze na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1930 roku dyrektor Zakładów Przemysłowych Żar w Nowym Tomyślu. Działał społecznie; pełnił funkcję prezesa Klubu Sportowego „Polonia” w Nowym Tomyślu oraz funkcję ławnika magistratu, angażując się aktywnie w sprawy samorządu.

Żonaty z Heleną Marią z domu Nagórską, miał córkę Urszulę.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/3 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Zygmunt Stanisław Fabrowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony wśród synów Ziemi Nowotomyskiej (2010).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Zygmunta Fabrowskiego znaleziono legitymację, przepustkę wydaną w Toruniu, dowód osobisty, list, kartkę pocztową i różaniec z drewna wykonany w obozie (03758).