Franciszek Brych

Przodownik Policji Państwowej, syn Franciszka i Jadwigi z domu Turkot, urodził się 24 stycznia 1884 roku w Dusznikach w powiecie szamotulskim. Po ukończeniu IV klasy szkoły powszechnej odbył obowiązkową służbę w armii niemieckiej. Po odbyciu służby pracował jako robotnik najpierw w Berlinie, a potem od kwietnia 1911 roku w Poznaniu. 1 sierpnia 1914 roku został zmobilizowany do armii niemieckiej. Walczył do końca I wojny światowej. W grudniu 1918 roku powrócił do Poznania i przyłączył się do powstania wielkopolskiego.
Następnie przeszedł do żandarmerii krajowej byłego zaboru pruskiego, a po unifikacji formacji policyjnych od 1 lipca 1919 roku przeszedł do Policji Państwowej i został wcielony do Policji Państwowej miasta Poznania. W 1920 roku przeniesiony został na posterunek Policji Państwowej w Gniewkowie. 5 grudnia 1929 roku mianowany do stopnia przodownika. W 1933 roku powrócił do Poznania, gdzie służył najpierw w VIII Komisariacie Policji Państwowej, a od 1936 roku w III Komisariacie Policji Państwowej.

Żonaty z Konstancją z domu Matuszak, miał syna Franciszka i córkę Juliannę.

We wrześniu 1939 roku ewakuował się na wschód, docierając do Lwowa, gdzie został aresztowany i osadzony w miejscowym więzieniu.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul.
Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 071/2-18 z 1940 roku.

Franciszek Brych został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).