Marian Bross

Podporucznik rezerwy, syn Konstantego i Heleny z domu Knast, urodził się 2 października 1900 roku w Witkowie koło Gniezna. W 1918 roku służył w armii niemieckiej. Powstaniec wielkopolski, walczył m.in. pod Zdziechową i Szubinem. W 1919 ukończył roczny kurs przy 14. Dywizji Piechoty i został mianowany podporucznikiem. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1918-1921. Przydział mobilizacyjny otrzymał w 1929 roku do Kadry Okręgu Korpusu VIII z siedzibą w Toruniu.
Odznaczony m.in. Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921 „Polska Swemu Obrońcy”.
Absolwent Wydziału Prawno-Ekonomicznego Uniwersytetu Poznańskiego z 1922 roku. Członek rzeczywisty Korporacji Studentów Uniwersytetu Poznańskiego „Baltia”. Magister nauk prawnych. Od 1924 roku był kierownikiem Sądu Powiatowego w Międzychodzie, a od 1927 roku był adwokatem i notariuszem w Żninie. Następnie wiceburmistrzem Żnina.

Żonaty z Eleonorą z domu Samberg, miał córkę Teresę i syna Tadeusza.

W 1946 roku w Sądzie Grodzkim w Żninie toczyła się rozprawa o uznanie Mariana Brossa za zmarłego, podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców nie zostało ustalone jego nazwisko.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 014 z 4 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 9-11 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Marian Bross został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Jest też upamiętniony na Pomniku Katyńskim w Żninie (1993), jak również na tablicy przy kościele pw. św. Trójcy w Gnieźnie (2005). Znajduje się też wśród 38 ofiar katyńskich związanych z ziemią witkowską (2020).