Jan Bendlewicz

Porucznik intendentury rezerwy, syn Stanisława i Felicji z domu Adamczewskiej, urodził się 22 grudnia 1892 roku w Pleszewie. W latach 1915-1918 służył w armii niemieckiej. Działał w polskiej organizacji konspiracyjnej „Jedność”. Po zakończeniu wojny wrócił w rodzinne strony i 22 stycznia 1919 roku przyłączył się do powstania wielkopolskiego (pleszewski pułk piechoty). W latach 1920-1921 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach Batalionu Pleszewskiego, 17. Dywizji Piechoty Gniezno i Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Od 1921 roku w rezerwie. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 czerwca 1919 roku, a porucznikiem w 1920 roku. Jako oficer rezerwy przydzielony został do 56. Pułku Piechoty.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem na Wojnę, Medalem Dziesięciolecia.
Ukończył siedem klas niemieckiego gimnazjum humanistycznego. Z zawodu był kupcem. W cywilu pełnił funkcję zastępcy burmistrza Pleszewa.

Żonaty z Łucją z domu Pyczkowską.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan Bendlewicz został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie, jest wymieniony na tablicy ofiar katyńskich na budynku starostwa w Pleszewie. Jan Bendlewicz został również umieszczony wśród ofiar związanych z Pleszewem na tablicach na Murze Pamięci przy pleszewskiej farze (2010).