Ludwik Andrzejewski
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 4 sierpnia 1885 rok Stęszew, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): starszy posterunkowy Policji Państwowej
Miejsce kaźni i pochówku: Twer-Miednoje
Zamordowany: 11-12 kwietnia 1940 roku
Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Jana i Marii z domu Walewskiej, urodził się 4 sierpnia 1885 roku w Stęszewie. W czasie I wojny światowej prawdopodobnie walczył w armii niemieckiej. Walczył w powstaniu wielkopolskim. W szeregi policji został przyjęty w 1920 roku, był plutonowym na Posterunku PP w Brodnicy. We wrześniu 1939 roku pełnił służbę w Wydziale Śledczym Policji Państwowej w Brodnicy.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
Żonaty ze Stanisławą (ur. 1890) miał syna Henryka (ur. 1925).
Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany prawdopodobnie w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 019/2 z 7 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 11-12 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Ludwik Andrzejewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Literatura: 3, 5, 15, 19, 253
