Edmund Woźniak
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 14 listopada 1911 rok Poznań, powiat poznański, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): podporucznik rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 4-7 kwietnia 1940 roku
Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Wilhelminy z domu Szymańskiej, urodził się 14 listopada 1911 roku w Poznaniu. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie w 1933 roku. Podporucznikiem mianowany 1 stycznia1935 roku. Przydzielony w 1939 roku do 7. Oddziału Służby Uzbrojenia.
Absolwent Szkoły Teletechnicznej w Warszawie z 1932 roku. Pracownik Urzędu Telefoniczno-Telegraficznego w Poznaniu.
Brak danych dotyczących rodziny.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Edmund Woźniak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Edmunda Woźniaka urodzonego 14.11.1911 roku zostały odnalezione: karta mobilizacyjna, legitymacja urzędnika państwowego, świadectwo szczepienia w Kozielsku oraz zegarek na rękę „Cyma” (02335).
Literatura:
Katyń, Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego [1]
Postanowienie nr 112-48-07 Prezydenta RP z dnia 5 października 2007 r. [19]
Zabici w Katyniu, Indeks represjonowanych, tom XXI [30]