Wawrzyniec Zygmański

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Wojciecha i Marii z domu Owczarek, urodził się 10 sierpnia 1896 roku w Poznaniu. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. W Wojsku Polskim ochotniczo od 2 stycznia 1919 roku do 21 listopada 1920 roku w 1. Pułku Strzelców Wielkopolskich, 55. Pułku Piechoty, plutonowy. Uczestniczył w walkach o Lwów i z bolszewikami na froncie litewsko-białoruskim. W policji od 2 listopada 1921 roku
jako prowizoryczny posterunkowy na posterunku Policji Państwowej Knihinin, powiat dubieński. Ukończył 23 czerwca 1923 roku kurs posterunkowych przy Komendzie Wojewódzkiej Policji Państwowej w Stanisławowie. Od 20 listopada 1923 roku służbę pełnił w komisariacie miejskim Policji Państwowej w Stanisławowie, od 1 lutego 1924 roku w ekspozyturze śledczej Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Stryju, a od 10 lipca 1926 roku w ekspozyturze śledczej Komendy Powiatowej Policji Państwowej w Stanisławowie. Od 1 października 1926 roku służył w powiecie stanisławowskim z przydziałem na posterunek Policji Państwowej w Medusze, a od 12 sierpnia 1936 roku i nadal we wrześniu 1939 roku był zastępcą komendanta posterunku Policji Państwowej w Jezupolu. Starszym posterunkowym mianowany 1 lutego 1935
roku. Odznaczony Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Żonaty, miał dwoje dzieci.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 033/1 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 18-21 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939r.

Wawrzyniec Zygmański został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017r.).