Franciszek Wojciech Zimpel

Porucznik rezerwy, syn Józefa i Eleonory z domu Tolkmit, urodził się 7 stycznia 1894 roku w Poznaniu. W 1913 roku wcielony do armii niemieckiej. W 1920 roku służył w 57. Pułku Piechoty. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. W 1921 roku mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1920 roku. Przydzielony do Departamentu Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Absolwent poznańskiej Szkoły Handlowej z 1910 roku. Buchalter.

Żonaty z Zofią, miał dwóch synów: Jana i Jerzego.
Matka z synami została wysiedlona z Poznania. Zamieszkali w Częstochowie, gdzie Zofia zmarła. Chłopcy początkowo trafili pod opiekę kleryków, ale potem zostali wysłani do sierocińca. Na szczęście odnalazła się dalsza rodzina, która zabrała ich do swojego domu.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 040/1 z 20 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 23-24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Wojciech Zimpel został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony tabliczką pamięci w Kaplicy Katyńskiej przy kościele Ojców Dominikanów w Poznaniu.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Franciszka Zimpela, urodzonego w styczniu 94 roku (1894) została odnaleziona książeczka oficerska (02446).