Marcin Karol Zieliński

Major rezerwy, syn Jana i Tekli z domu Woś, urodził się 21 lipca 1886 roku w Uhnowie w powiecie stryjskim. Od 1914 roku lekarz w 2. i 6. Pułku Piechoty Legionów. Za wyjątkową postawę pełną poświęcenia i za osobistą odwagę oraz przytomność w czasie bitwy, czym przyczynił się do zdobycia Kamieniuchy, otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. W 1920 roku służył w Szpitalu Okręgowym w Krakowie. Major od 1 czerwca 1919 roku. Zmobilizowany 27 sierpnia 1939 roku został skierowany do 7. Szpitala Okręgowego i mianowany komendantem szpitala polowego w Warszawie. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych.
Świadectwo dojrzałości uzyskał w Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. W 1909 roku uzyskał stopień doktora filozofi i na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1914 roku uzyskał tytuł doktora medycyny w Wiedniu. Podjął pracę w Klinice Chorób Nerwowych i Psychicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1924 roku się habilitował. W grudniu 1934 roku mianowano go profesorem tytularnym psychiatrii i chorób neurologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był wiceprezesem Towarzystwa Opieki nad Psychicznie Chorymi. W 1938 roku przeniósł się do Poznania, gdzie objął kierownictwo Katedry i Kliniki Neurologii i Psychiatrii na Wydziale Lekarskim i został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Poznańskiego.
Żonaty z Blanką z domu Łada-Bieńkowską, miał syna Ryszarda.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 017/2 z 5 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 10 kwietnia 1940 roku.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939r.

Marcin Karol Zieliński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017r.).