Bronisław Piniecki

Por. Piniecki już raz w marcu br. był podany do odznaczenia, względnie nadzwyczajnego awansu za wybitne czyny organizacyjne i przed nieprzyjacielem, przez inspekcję piechoty D.O.Gen.Poznań (Ppkł Sikorski) i przez D-ce m. Poznania Ppłk. Piekuckiego. Już jako oficer niemiecki należał do P.O.W. i organizował z śp.kpt. Maryńskim (7 bryg.rezer.W.Wlkp) pierwszy Poznański 68.P.P. Por. Piniecki sam był d-wą 1 baonu, z którym zdobywał różne ważne punkty m. Poznania podczas powstania, a przede wszystkim zdobył na czele swojego baonu dn. 6.I.19 po krótkiej lecz ciężkiej walce stację lotniczą Ławicy (pod Poznaniem) wraz z ogromnym materiałem lotniczym.

Dnia 18 i 19 sierpnia b.r. w walkach o Płock odznaczył się por. Piniecki wielką roztropnością, sumiennością i nadzwyczajną odwagą. 5 bateria 15 p.a.c. dzięki jego kierownictwu, umiejętnemu podziałowi, wyborowi obserwacji i pozycji oraz rozwadze zimnej krwi najwięcej przyczyniła się, iż 18.VIII bolszewicy Płocka nie zdobyli; tym więcej iż było tam bardzo mało artylerii, a 5 bateria jako najpierw tam przybyła, najlepiej mogła się zorientować i najlepiej działać. Porucznik Piniecki znajdując się dzień i noc na obserwacji, tuż za okopami, pierwszy spostrzegł i dał znać D-dcy Ocinka, iż dywizje bolszewickie zbliżają się pod Płock. Gen. Ppor. Osikowski, D-ca odcinka, zawiadomiony przez por. Pinieckiego, osobiście przyszedł na obserwację 5 baterii, by się naocznie o rozwijaniu szyków nieprzyjacielskich przekonać. W dzień ataku strzelała bateria pod kierownictwem por. Pinieckiego bezustannie do różnych celów; jak: kawalerii, K.M. nieprzyjacielskiej, piechoty, wąwozy obsadzone, wioski, drogi, okopy, itd. przy czem 3 szwadrony wraz ze sztabem zostały z miejsca zwrócone, kulomiot rozbity, zabudowania różne zniszczone itd. Pozatym strzelała bateria do 2 baterii nieprzyjacielskich z której jedną zmusiła celnymi strzałami do ucieczki w popłochu. Drugą nieprzyjacielską baterię zmusiła 5 bateria do milczenia na przeciąg pół godziny, lecz niestety przestrzelenie przewodu telefonicznego, rozkaz natychmiastowej zmiany celu na karab. maszyn. w folwarku Winiary i śmierć ppor. Wachala Tadeusza, 1go oficera 5 baterii przyczyniły się iż 5 bateria dostała się pod silny ogień nieprzyjacielski, w którym poniosła ciężkie straty w materiale i ludziach (3 poległych, 6 rannych, kilku do niewoli, 1 jaszcz i 1 działo zniszczone, prócz tego uszkodzone poważnie 3 jaszczy i 1 działo). Bateria wydała w 1,5 dnia mniej więcej 1800 strzałów. Po przerwaniu przewodu telefonicznego, z baterią, posłał por. Piniecki natychmiast bez wyższego rozkazu, konnego wywiadowcę z mapą i określonymi na niej celami oraz wstrzelaniem elementami baterii na najwięcej zagrożony odcinek, do pozycji. Dzięki temu mogła bateria mimo przerwanego przewodu bez obserwacji brać dalej czynny udział w walce. Prócz tego wysłał por. Piniecki z własnej inicjatywy piśmienny rozkaz do baterii wysunięcia K.M.o kilkaset metrów naprzód wraz z ogniom. Piekarkiem w razie ataku kawalerii nieprzyjacielskiej. Kulomiot, tak jak por. Piniecki przewidział, żeczywiście wszedł w akcję bojową. Por. Piniecki sam pozostał na obserwacji aż do ostatniej chwili mimo ognia nieprzyjacielskiego, by mógł przyrządy optyczne, miernicze i telefoniczne uratować przed atakiem nieprzyjaciela na bagnety, co mu też udało się w zupełności. Lecz sam jako ostatni wyszedłszy z obserwacji, został przez to odcięty od swych oddziałów. Jego pomocniczy obserwator, kapr. Miller, który szedł kilka kroków za nim z przyrządami obserwacyjnymi został wzięty do niewoli.
Tylko zimna krew i chęć zginięcia w falach Wisły, a nie oddania się przeciwnikowi, daje dziś Polsce wybitnego D-cę baterii. Por. Piniecki widząc niechybne trafienie do niewoli, wpław przepłynął Wisłę pod ogniem nieprzyjacielskim i dziś nadal na chwałę Ojczyzny kieruje swoją baterią.

Prawdziwość powyższego może potwierdzić major Przychocki, D-ca Art. 20 Dyw. Piech. poczt. pol. 46.

Wniosek o odznaczenie orderem Virtuti Militari Bronisława Pinieckiego, biuro WBH.
źródło: https://wbh.wp.mil.pl/pdfviewer/?f=/c/scans/VM/I.482.108-11717.pdf