Jan August Otto

Podporucznik piechoty rezerwy, syn Fryderyka i Stanisławy z domu Stegeman, urodził się 12 maja 1912 roku w Piaskach w powiecie gostyńskim. Absolwent dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy piechoty przy 29. Pułku Piechoty z 1934 roku. 1 maja 1934 roku został awansowany na stopień starszego strzelca, a 7 lipca na stopień kaprala podchorążego. Praktykę odbywał w kompanii ciężkich karabinów maszynowych w 56. Pułku Piechoty. 17 września 1934 roku został przeniesiony do rezerwy z przydziałem mobilizacyjnym do tego pułku. Ćwiczenia odbył w macierzystym pułku latem 1935 roku. Mianowany podporucznikiem ze starszeństwem 1 stycznia 1936 roku. Przydzielony do 56. Pułku Piechoty, w którym odbywał ćwiczenia rezerwy jako dowódca plutonu ciężkich karabinów maszynowych. We wrześniu 1939 roku służył w Ośrodku Zapasowym 25. Dywizji Piechoty w Kielcach.
Absolwent Gimnazjum Miejskiego w Gostyniu z 1931 roku. Przez rok studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Mieszkał w Poznaniu.

Kawaler.

Z obozu w Starobielsku nadeszła korespondencja do rodziny datowana na 6 stycznia 1940 roku.

Jeniec obozu NKWD w Starobielsku, zamordowany w siedzibie charkowskiego Zarządu NKWD i pochowany w Charkowie. Zastrzelony przypuszczalnie w nocy z 23 na 24 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Jan August Otto został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Wymieniony na tablicach Krzyża Katyńskiego w Krotoszynie (1991).