Alfons Olszewski

Podporucznik rezerwy, syn Józefa i Stanisławy z domu Stróżewskiej, urodził się 11 maja 1899 roku w Szczepowicach w powiecie kościańskim. Powołany do wojska niemieckiego w czasie I wojny światowej walczył na froncie francuskim, był telegrafistą. Przeniesiony do piechoty we wrześniu 1918 roku i odznaczony Krzyże Żelaznym II klasy. Po zdezerterowaniu z armii niemieckiej w grudniu 1918 roku wziął udział w przygotowaniach do powstania wielkopolskiego. Uczestniczył w przejęciu w Śremie koszar i magazynów z rąk niemieckich. Wstąpił do 2. Kompanii Śremskiej, z którą walczył pod Kąkolewem i Pawłowicami. W 1920 roku walczył na froncie bolszewickim. 30 lutego 1921 roku przeniesiony do rezerwy.
Podporucznikiem mianowany 1 lipca 1925 roku. Należał do 70. Pułku Piechoty. 19 marca 1939 roku awansowany został na stopień porucznika. W sierpniu 1939 roku odbywał ćwiczenia rezerwy w 55. Pułku Piechoty. Zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego 14. Dywizji Piechoty w Kutnie. Ewakuowany na wschód po 17 września dostał się do niewoli sowieckiej.
W 1903 roku cała rodzina przeprowadziła się do Pawłowic, gdzie ojciec został kierownikiem szkoły. Ponownie przeprowadził się po śmierci ojca z matką i rodzeństwem w 1913 roku do Śremu. Absolwent gimnazjum w Śremie z 1916 roku. Po wojnie pracował w Banku Przemysłowo-Handlowym w Śremie, w Zjednoczeniu Rolników w Wąbrzeźnie, w Rolniku w Szubinie, a od 1930 roku w prywatnej firmie zbożowej Kotecki-Jaskowski w Rawiczu, gdzie zamieszkał. Aktywny społecznie, m.in. w Towarzystwie Oświatowym, Związku Harcerzy, Związku Handlowców, Klubie Sportowym i Kole Podoficerów Rezerwy.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/4 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie ponownie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Alfons Olszewski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniony przy Kościańskim Krzyżu Wschodnim (2007) oraz na pomniku w Bramie Korchowskiej, w Tarnogórze (1996).