Stanisław Mąka

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Szczepana i Marianny z domu Kmieć, urodził się 25 kwietnia 1890 roku w Izbach w powiecie mogileńskim. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. W latach 1910-1912 odbył obowiązkową służbę w armii niemieckiej. W 1912 roku wyjechał do Westfalii i osiadł w Kray pod Essen, gdzie pracował jako górnik, działając jednocześnie w tamtejszym Towarzystwie Gimnastycznym Sokół. Zmobilizowany 4 sierpnia 1914 roku służył w wojsku niemieckim do 9 grudnia 1918 roku, po czym został zdemobilizowany. Powrócił do Kray i podjął pracę w kopalni.
W 1920 roku powrócił do kraju i 10 maja przyjęty został do Okręgowej Komendy Policji Państwowej Wschód jako posterunkowy na terenie województwa lwowskiego. Od początku lat trzydziestych służył w komisariacie Policji Państwowej w Samborze w powiecie samborskim, gdzie 1 kwietnia 1933 roku otrzymał awans do stopnia starszego posterunkowego. 30 czerwca 1939 roku został na własną prośbę przeniesiony do Komendy Wojewódzkiej Policji Państwowej we Lwowie.
Odznaczony Krzyżem Zasługi za Dzielność, Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.

Żonaty z Barbarą z domu Walczak, miał dwójkę dzieci.

Aresztowany przez NKWD w 1940.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 71/1-073 z 1940 roku.

Stanisław Mąka został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).