Antoni Konieczny

Posterunkowy Policji Państwowej, syn Walentego i Petroneli z domu Musielak, urodził się 21 maja 1886 roku w Pustopolu w powiecie śmigielskim. W 1900 roku ukończył sześć klas Szkoły Ludowej w Klonowcu. W 1903 roku wyjechał do Westfalii i pracował jako górnik w Eickel koło Gelsenkirchen.
W latach 1906-1908 odbył obowiązkową służbę wojskową w armii niemieckiej, po czym powrócił do pracy w kopalni. Po wybuchu I wojny światowej został 3 sierpnia 1914 roku zmobilizowany. Służył do 8 kwietnia 1918 roku. Wiosną 1920 roku zwerbowany został do służby w formacjach policyjnych i powrócił do kraju wraz z rodziną. 10 maja 1920 roku przyjęty do Policji Państwowej Okręgowej Komendy Policji Państwowej „Wschód” we Lwowie jako prowizoryczny posterunkowy. W 1920 roku ukończył kurs posterunkowych w Szkole Policyjnej w Kołomyi, po czym 1 sierpnia 1920 roku został przydzielony na posterunek Policji Państwowej Rostoki w powiecie kosowskim. 22 kwietnia 1922 roku został skierowany na posterunek Policji Państwowej Woroniów w powiecie Rohatyń i tam też w czerwcu 1923 roku został stabilizowany w stopniu posterunkowego z dniem 1 listopada 1920 roku. 25 stycznia 1927 roku przeniesiony został na posterunek Policji Państwowej Knihinicze i służył tam do września 1939 roku.
W 1931 roku ukończył kurs w Normalnej Szkole Fachowej dla Szeregowych Policji Państwowej w Sosnowcu.
Odznaczony Medalem Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości, Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” oraz niemieckim Żelaznym Krzyżem II klasy.

Żonaty z Pelagią z domu Konarkowską, miał córkę Helenę.

Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa numer 064/2-029 z 1940 roku.

Antoni Konieczny został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).