Franciszek Kaube

Podporucznik kawalerii, syn Franciszka i Heleny z domu Kaj, urodził się 1 listopada 1911 roku w miejscowości Herne w Westfalii. W 1919 roku wraz z rodziną wrócili do Polski, do Grudziądza.
W 1934 roku ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Służył w 17. Pułku Ułanów, był dowódcą szwadronu ciężkich karabinów maszynowych. Nominację na podporucznika kawalerii otrzymał 1 sierpnia 1934 roku, a na porucznika kawalerii 19 marca 1938 roku. Zmobilizowany do Ośrodka Zapasowego Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. We wrześniu 1939 roku organizował obronę przeciwlotniczą w Kraśniku Lubelskim.
Po śmierci ojca Franciszka w 1936 roku – wraz z Matką Heleną prowadził kino w Grudziądzu.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-5 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie ponownie na stopień porucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Franciszek Kaube został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Porucznik został wymieniony na tablicy Pamięci Oficerów 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich w Lesznie na zachodniej ścianie Kaplicy na cmentarzu parafialnym.

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża ciało Franciszka Kaube zostało zidentyfikowane na podstawie badań chemicznych (02323).