Arkadiusz Zbigniew Kaszyński

Porucznik rezerwy, syn Antoniego i Bronisławy z domu Prejss, urodził się 27 marca 1907 roku w Stemplewie w powiecie tureckim. Absolwent kursu w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 9 w Berezie Kartuskiej z 1929 roku z przydziałem do 76. Pułku Piechoty. W 1934 roku przeniesiony do korpusu oficerów taborów. Odbywając w 1935 roku 4-tygodniowe ćwiczenia rezerwy w 10 dy­wizjonie taborów, dowództwo wysta­wiło mu następującą opinię: “Ambit­ny, pełen inicjatywy, energiczny, za­radny. Bardzo obowiązkowy, zdyscy­plinowany. W służbie taborowej do­brze przeszkolony„.
Absolwent Gimnazjum Męskiego im. Adama Mickiewicza w Grodnie z 1928 roku oraz absolwent uczelni technicznej. Inżynier budownictwa wodnego w Dowództwie Okręgu Korpusu I, zamieszkały w Warszawie w 1939 roku.

Zmobilizowany latem 1939 roku do 5 dywizjonu taborów w Bochni. Przeszedł z nim cały szlak bojowy w ramach armii „Kraków”. Po 17 września 1939 roku znalazł się na Kresach Wschodnich, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej. Z obozu NKWD w Kozielsku na przełomie 1939 i 1940 przesłał do rodziny jedyny list.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 036/1 z 16 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 20-22 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Arkadiusz Zbigniew Kaszyński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Arkadiusza Kaszyńskiego w mundurze zostały odnalezione: znak rozpoznawczy (nieśmiertelnik) oraz karta pocztowa (03363). Wymieniony na liście katyńskiej 99 oficerów podporucznika Mariana Babuchowskiego.