Michał Karliński

Chorąży, syn Antoniego, urodził się 12 września 1898 roku w Bugaju w powiecie krotoszyńskim. W 1919 roku w 12. Pułku Artylerii Ciężkiej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Od 1923 roku w służbie stałej w Wojsku Polskim w 58. Pułku Piechoty. W 1925 roku w 19. batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza. Starszy sierżant. Od 1927 roku w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza „Słobódka”. Absolwent Centralnej Szkoły Piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza w Osowcu z 1936 roku.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi i medalami pamiątkowymi.

Po 17 września 1939 roku internowany na Litwie, a w listopadzie przekazany NKWD.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 054/3 z 5 maja 1940 roku. Rozstrzelany 11-13 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podporucznika.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Michał Karliński został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).

Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża nie udało się zidentyfikować ciała Michała Karlińskiego. W toku dalszych ekspertyz ustalono, że przy jego ciele zostały odnalezione: zaświadczenie Komendanta baonu Straży Granicznej „Budsław” z dnia 4.10.1939, portmonetkę skórzaną, tytonierka skórzana oraz książka „Wybrane Wiersze” Władysława Broniewskiego.