Stanisław Jędrusiak

Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Wawrzyńca i Marianny z domu Gorzałów, urodził się 20 marca 1891 roku w Zbiersku koło Stawiszyna. Ukończył trzy klasy szkoły powszechnej. Służbę wojskową odbył w armii carskiej. W czasie I wojny światowej walczył w IX Korpusie na froncie południowym, w 1915 roku dostał się do niewoli austriackiej.
Do policji wstąpił 24 lipca 1919 roku. W 1922 roku ukończył Szkołę Policyjną w Łodzi i został skierowany do służby na kresach wschodnich, w województwie wileńskim. W listopadzie 1927 roku przeniesiony do Wolborza w powiecie piotrkowskim, a następnie w lutym 1934 roku do Piotrkowa Trybunalskiego. We wrześniu 1939 roku na posterunku Policji Państwowej w Radogoszczy w powiecie łódzkim.
Odznaczony Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

Żonaty, miał dwoje dzieci.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 023/5 z 10 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 8-9 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Stanisław Jędrusiak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).