Edward Dymek

Starszy przodownik Policji Województwa Śląskiego, syn Marcina i Balbiny Bibianny z domu Budaj, urodził się 4 września 1900 roku w Młynkowie w powiecie czarnkowskim. Ukończył szkołę powszechną. Od początku powstania wielkopolskiego brał udział w walkach. 6 lutego 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego, w którym służył do 12 marca 1922 roku. W Policji Województwa Śląskiego od 16 grudnia 1923 roku z przydziałem do II Komisariatu w Królewskiej Hucie, gdzie pracował do 1 września 1927 roku. Następnie przeszedł do Komendy Rezerwy Policji Województwa Śląskiego w Katowicach. We wrześniu 1939 roku pełnił służbę w wydziale kadr Komendy Rezerwy Policji Województwa Śląskiego w Katowicach. Starszym przodownikiem mianowany został 31 marca 1939 roku.

Żonaty z Pelagią z domu Mazurek, miał córkę Eugenię.

19 października 1939 roku przebywał w obozie przejściowym NKWD w Juchnowie, skąd 26 października 1939 roku przekazany do obozu NKWD w Ostaszkowie.

Jeniec obozu NKWD w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze i pochowany w Miednoje. Lista wywózkowa numer 051/1 z 27 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany w okresie 29 kwietnia – 1 maja 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień aspiranta Policji Państwowej.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Edward Dymek został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).