Starszy posterunkowy Policji Państwowej, syn Andrzeja i Elżbiety z domu Bąk, urodził się 18 lipca 1900 roku w Zębcowie w powiecie ostrowskim. Do 14. roku życia pozostawał w gospodarstwie swego ojca. Ukończył cztery klasy oddziału szkoły powszechnej w Zębcowie, gdzie obowiązywał język niemiecki. Jako 18 letni ochotnik walczył w powstaniu wielkopolskim, a następne wstąpił do Wojska Polskiego i służył w 60. Pułku Piechoty jako żołnierz łączności. Do Policji Państwowej województwa wołyńskiego wstąpił 1 grudnia 1921 roku w stopniu posterunkowego. Służył w równieńskich komisariatach: I Komisariacie, Komisariacie Głównym, a od 1932 roku w II Komisariacie Policji Państwowej. W 1936 roku przeniesiony na posterunek Policji Państwowej Międzyrzecz k. Korca, gdzie 1 kwietnia 1939 roku otrzymał awans na starszego posterunkowego.
Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Srebrnym Medalem „Za Długoletnią Służbę” i Brązowym Medalem „Za Długoletnią Służbę”.
Żonaty z Anną z domu Figiel, miał syna Leszka oraz trzy córki: Reginę, Sabinę i Wandę. Rodzina wywieziona została w kwietniu 1940 roku do północnego Kazachstanu. Do Polski powróciła wiosną 1946 roku.
Aresztowany przez NKWD 18 września 1939 roku w Międzyrzeczu, został osadzony w miejscowym areszcie, a następnie 1 października 1939 roku przewieziony do więzienia w Równem, skąd 26 marca 1940 roku przetransportowano go do więzienia w Kijowie.
Aresztant więzienia tzw. Zachodniej Ukrainy, zamordowany w więzieniu w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17 i pochowany w Kijowie-Bykowni. Lista wywózkowa nr 042-048 z kwietnia 1940 roku.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Czesław Dylak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017). Upamiętniono go również w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie w Kaplicy Katyńskiej. Otrzymał tablicę przy Pomniku „Krzyż Katyński” na szczecińskim Cmentarzu Centralnym, jako zaginionego bez wieści.
Literatura: 5, 8, 23, 25
