Stanisław Konstanty Dobak
DANE PODSTAWOWE
Data i miejsce urodzenia: 14 listopada 1883 rok Żerków, powiat jarociński, województwo poznańskie
Stopień wojskowy (z 1.09.1939): major rezerwy
Miejsce kaźni i pochówku: Katyń
Zamordowany: 4-7 kwietnia 1940 roku.
Major rezerwy, syn Michała i Antoniny z domu Marczewskiej, urodził się 14 listopada 1883 roku w Żerkowie w powiecie jarocińskim. W latach 1914-1918 w armii niemieckiej. W Wojsku Polskim od 1919 roku. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. Komendant Szpitala Wojskowego w Rawiczu. Od 1922 roku w rezerwie, przydzielony do 8. Szpitala Okręgowego.
Absolwent Wydziału Medycznego Uniwersytetu w Berlinie z 1914 roku, lekarz dermatolog. Lekarz ubezpieczalni społecznej. Przewodniczący Izb Lekarskich w Warszawie.
Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 4-7 kwietnia 1940 roku.
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień podpułkownika.
Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Kampanii Wrześniowej 1939 roku.
Stanisław Konstanty Dobak został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).
Wg list ekshumacyjnych i dokumentów Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża przy ciele Stanisława Konstantego Dobaka znaleziono dowód osobisty, legitymację członka Związku Lekarzy w Bydgoszczy, karta wstępu do KKO. m. Bydgoszczy (zam. Bydgoszcz, ul. Gdańska), list oraz modlitewnik Piechoty (02250).
Literatura: 1, 19, 30
Katyń…
ocalić od zapomnienia
Stanisław Konstanty Dobak otrzymał swój Dąb Pamięci dzięki Parafii Rzymskokatolickiej pw. Zwiastowania NMP w Dobrzyniewie Kościelnym 39, Dobrzyniewo Duże.
Program edukacyjny „Katyń… ocalić od zapomnienia” został zainicjowany 13 kwietnia 2008 roku w czasie uroczystości upamiętnienia 30 Ofiar Zbrodni Katyńskiej na Cmentarzu Poległych w Radzyminie. Jest to idea zachowania pamięci o ofiarach NKWD z 1940 roku poprzez sadzenie imiennych Dębów Pamięci.
