Adam Bińkowski

Porucznik rezerwy, syn Adama i Marii z domu Werner, urodził się 26 października 1891 roku w Mosinie w województwie poznańskim. Powołany do armii niemieckiej w 1915 roku, walczył na froncie zachodnim aż do zakończenia wojny. Za waleczność został oznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy i awansem na podoficera. Po powrocie do domu wstąpił w szeregi powstańców wielkopolskich. 16 stycznia 1919 roku został skierowany na trzymiesięczny kurs do Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Poznaniu. Po ukończeniu szkolenia przydzielony został do III Eskadry Lotniczej w stopniu sierżanta. Brał udział w lotach rozpoznawczych na froncie polsko-niemieckim w czasie powstania wielkopolskiego. W 1920 roku w składzie 14. Eskadry Wywiadowczej latał na froncie polsko-bolszewickim. W 1921 roku przeniesiony został do rezerwy z przydziałem do 6. Pułku Lotniczego. Ćwiczenia wojskowe odbywał w 3. i 6. Pułku Lotniczym.
Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy i Polową Odznaką Obserwatora.
Absolwent Szkoły Handlowej w Poznaniu z 1912 roku. Początkowo pracował w Urzędzie Walki z Lichwą w Warszawie, a w lipcu 1921 roku został dyrektorem drogeryjnej firmy francuskiej z siedzibą w Kobylinie w województwie poznańskim.

Żonaty z Matyldą z domu Lipolt, miał córkę Marię i syna Gerwazego.

Jeniec obozu NKWD w Kozielsku, zamordowany i pochowany w Katyniu. Lista wywózkowa numer 029/3 z 13 kwietnia 1940 roku. Rozstrzelany 16-19 kwietnia 1940 roku.

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 roku awansowany pośmiertnie na stopień kapitana.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 roku.

Adam Bińkowski został upamiętniony na tablicy pamięci „Mieszkańcy województwa poznańskiego – ofiary ludobójstwa katyńskiego” w kaplicy św. Józefa kościoła pw. św. Jana Kantego w Poznaniu (19.09.2017).