Obozy specjalne
2 października 1939 roku uchwałą Biura Politycznego KC WKP wyznaczono obozy specjalne do przetrzymywania w nich polskich oficerów, wojskowych, policjantów i wysokich urzędników państwowych.
Kozielsk
Obóz znajdował się w klasztorze znanym pod nazwą Pustelnia Opryńska w pobliżu miasteczka Kozielsk (miasto w obwodzie kałuskim Rosji, położone nad rzeką Pyzdrą, 72 km na południowy zachód od Kaługi). Klasztor składał się z kilku cerkwi i kilkunastu innych budynków, w większości murowanych. Otoczony był wysokim, 3-metrowym murem obronnym i fosą. Nad murem rozciągnięty został zasiek kolczasty, a przed murem i fosą ustawiono 2-metrowy płot, również z drutu kolczastego. Obóz przygotowano na 1500 miejsc. W raporcie z 8 kwietnia podano, że liczba jeńców wynosi 4599 osób. Obóz, szczególnie w pierwszym okresie, był przepełniony do tego stopnia, że jeńcy, z braku miejsca, spali na zmianę, źle funkcjonowały komory dezynfekcyjne i dezynsekcyjne oraz łaźnie, uszkodzony był system pobierania wody oraz zasilania w elektryczność, brakowało sanitariatów, zaopatrzenie w produkty żywnościowe było słabe, kuchnia nie dysponowała odpowiednią liczbą kotłów, brakowało opału, torfu [8].
Starobielsk
Obóz starobielski (Ukraina, obwód ługański, nad rzeką Ajdar) był usytuowany na terenie żeńskiego monastyru i w dwóch domach przy ul. Wołodarskiego (tam znajdowali się generałowie) oraz przy ul. Kirowa (pułkownicy i podpułkownicy). Obóz zajmował teren o powierzchni około 40 000 m2. Otoczony był ceglanym murem o wysokości 1,7 m, za którym znajdowała się 3-metrowej szerokości strefa ochronna, a następnie dodatkowe ogrodzenie z drutu kolczastego. Na pomieszczenia mieszkalne przystosowano 2 cerkwie, znajdujące się na terenie obozu, 10 baraków kamiennych i 7 drewnianych (stajnie, szopy, obory, składy). W pomieszczeniu dla generałów znajdowały się łóżka, stoły, krzesła i szyfonierki, dla pułkowników i podpułkowników przygotowano dwupiętrowe łóżka. Cała przestrzeń użytkowa zajmowała 5,2 m2, tak że na jednego jeńca wojennego przypadało 1,35 m2 powierzchni oraz 3,7 m3 objętości budynku [9].
Ostaszków
Obóz został utworzony w pomieszczeniach karnej kolonii NKWD dla nieletnich, mieszczącej się w byłym klasztorze prawosławnym na wyspie Stołobnyj na jeziorze Seliger w obwodzie kalinińskim, około 10 km od miasteczka Ostaszków (miasto w Rosji w obwodzie twerskim, około 190 km na zachód od Tweru). Obóz był otoczony murowanym ogrodzeniem od strony południowo-wschodniej oraz płotem z drutu kolczastego. Wyspę Stołobnyj otoczono podwójnymi 2-metrowej wysokości zasiekami z drutu kolczastego, oddalonymi od siebie o 6 m, a przestrzeń między nimi wypełniono zwojami drutu kolczastego. Ponadto 2,5-metrowe ogrodzenie drewniane, uzbrojone z góry drutem kolczastym, wyznaczało strefę ostrzegawczą. Jeńców zakwaterowano w 20 blokach, grupując ich według województw i kategorii; oficerów skoncentrowano w jednym bloku w oddzielnych salach według stopni. Jeńcy spali na dwupiętrowych pryczach, a oficerowie, poczynając od stopnia majora, na łóżkach. Wszystkim wydano materace i koce, a oficerom dodatkowo poduszki i prześcieradła. Na każdego przypadało około 2 m2 powierzchni użytkowej [10].